Z warszawskiego okna.

Park. Wokół zielono. Płuca sycą się świeżym powietrzem prosto po deszczu.

Przeskakuję przez większe kałuże - taki mam zwyczaj.

Na liściach pełno przeźroczystych , deszczowych krysztłów. Są piękne:)

Idąc wąską alejką po schodkach , wdycham skulmulowany zapach kwitnących krzewów,  słodki i delikatny.

Jestem szczęśliwa i spokojna. Dobrze mi z tym. Lubię  spacery z psem:)

No i odniosłam pewien mały sukcesik.......uczciwie na niego zapracowałam:):):)

komentarze (11) | dodaj komentarz

Ostatni tydzień do łatwych nie należał , zarówno z racji pracy jak i zmiennej pogody: gorąco i słonecznie a następnego dnia chłodno i deszczowo.

I tak na przemian. Dziś opcja: chłodno i deszczowo.

Na mnie działa to wszystko w sposób taki , że chodzę niezbyt przytomna , śnięta niczym mucha i bolącą łepetyną - niestety:(

A plan na dzisiejszy dzień posiadam poważny , generalne porządki mieszkaniowie mi bowiem po głowie chodzą.

Jutro pracuję  z kolei :)

komentarze (26) | dodaj komentarz

Dyżuruję dziś..........nie wiem do której

komentarze (22) | dodaj komentarz

Jeszcze tylko dziś , jutro i po majówce.

Sprawdza się powiedzenie , że wszystko co dobre szybko się kończy:)

Młody dzisiaj wraca z gór, trochę sobie po nich poganiał.

My z Małą też . Zrobiłyśmy sobie udany wypad na babskie zakupy

A dzisiejszy dzień zapowiada się ciepły i słoneczny, po wczorajszym deszczyku to miła odmiana

komentarze (21) | dodaj komentarz

Majówkę spaprałam sobie choróbskiem - najpewniej zgubiło mnie moje łakomstwo i lody wyszły mi bokiem.

W nocy obudził mnie potworny ból brzucha, resztę nocy spędziłam na tronie.

Następny dzień dogorywałam a o powadze sytuacji niech świadczy fakt, że nawet nie wąchnęłam kawy , która przecież uwielbiam , nie mówiąc już o wypiciu

Dziś już lepiej:)

komentarze (23) | dodaj komentarz

Nie wiem jak Wy ale ja w piątek po południu rozpoczęłam długi weekend.

Baaaardzo długi , nawet bym rzekła , zakrawający na urlop niemalże

W Warszawie pogoda dopisuje , mamy upalne lato, wszędzie zielono i kolorowo za sprawą tulipanów, które w przyblokowych ogródkach rozkwitły - żyć nie umierać:)

Młody wyjechał w góry na tydzień a my włóczymy się po trochu to tu , to tam:)

Wczoraj pojechaliśmy sprawdzić co tam słychać w naszym domku.

No więc stoi w tym samym miejscu co poprzednio , Mała kolorową kredą machnęła w nim kilka dzieł sztuki dla potomności a Inka wyszczekała wszystkim psom w okolicy , że teraz to nastał nowy szeryf i ona tu rządzi

komentarze (26) | dodaj komentarz

Mamy dach - dobrze jest bo na łepetyny jakby co lecieć nie będzie.....chyba , że się stanie bliżej okna to wtedy takiej gwarancji nie daję

Lada chwila firma powinna wstawić nam też okna , drzwi i bramę garażową.

Czekamy jeszcze na tą ostatnią bo się produkuje , reszta czeka gotowa do montażu:)

komentarze (23) | dodaj komentarz

PeeSik:) Jest taki fragment gdy siedzimy sobie a po środku stoi mężczyzna w czarnej koszulce i coś opowiada - to izraelski przewodnik Józef , o którym pisałam Wam wcześniej

komentarze (31) | dodaj komentarz

Z Petry udajemy się do Wadi Rum . Samochodami terenowymi zwiedzamy to przepiękne miejsce , pełne prawdziwych cacuszek natury.

Widoki powalające.

Dolina leżąca wśród granitowych i zbudowanych z piaskowca skał , na których do tej pory widoczne są malunki ludności dawniej ją zamieszkującej , potrafi naprawdę oczarować człowieka.

A już taką nadwrażliwą duszę jak ja na 100% :):):)

Po pewnym czasie z jeepów przesiadamy się na wielbłądy :)

Robimy przerwę na bardzo słodką , arabską herbatkę pod namiotami beduinów.

Końcową część trasy pokonujemy jeepami a potem wsiadamy do autokaru i udajemy się do Akaby. Nasza wyprawa dobiega już końca, gdyż następnego dnia odkatujemy do Polski.

To był fantastyczny tydzień spędzony w dwóch wyjątkowych krajach, którego nigdy nie zapomnę

komentarze (20) | dodaj komentarz

Petra to jedno z najbardziej niezwykłych miejsc w Jordanii a w 2007 roku została ogłoszona jednym z siedmiu nowych cudów świata.

Od dawna marzyłam by ją zobaczyć i w końcu udało się.

To co tam zobaczyłam przerosło moje najśmielsze oczekiwania:)

W czasach antycznych Petra ( czyli inaczej skała) przeżywało okres swojej świetności, będąc stolicą królestwa Nabatejczyków.

Nazywali ją ,,rakmu" czyli wielobarwna . Dlaczego?

Otóż dlatego:

Do Petry dotrzeć można  tylko i wyłącznie jedną drogą , przez wąwóz As- Sik.

Idzie się nim stosunkowo długo a gdy na jego krańcu podniesie się głowę do góry , czeka na człowieka taki widok:

Budowlę , która nieśmiało wyziera zza końca wąwozu Beduini nazywają Skarbcem Faraona.

Petra - miasto wykuta w skale poraziła mnie swoją wielkością.

Za żadne skarby nie sądziłam , że jest taka ogromna : domy wykute w skałach , zamki , grobowce , świątynie , teatr....

I wszystko to przetrwało do czasów obecnych byśmy mogli podziwiać:)

Mieliśmy przyjemność poznać tam Marguerite van Geldermalsen autorkę książki pt. ,,Żona Beduina", w której opisuje swoją własną historię małżeństwa z Beduinem z Petry i wspólnego życia , które tam wiedli  aż do jego śmierci.

Jestem właśnie w trakcie czytania tej niezwykłej historii życia.

W chwili obecnej pani ta prowadzi w Petrze razem z jednym ze swoich synów sklep ze srebrną biżuterią.

Jeden dzień na zwiedzenie tego wyjątkowego miejsca to zdecydowanie ( i to bardzo) za mało

To kolejne z miejsc na Ziemi obok Lindos i Abu Simbel , które zrobiło na mnie  wielkie i niezapomniane wrażenie:)

komentarze (21) | dodaj komentarz